Liefde Is Niet: Vanuit de Bosjes Giraffen Afschieten

Al helemaal niet op Valentijnsdag.

Mevrouw Merelize van der Merwe schiet prachtdier dood uit naam van de liefde. “Zo romantisch.”

Mijn verhalen zijn veelal kritisch, té volgens sommigen. Zit wat in. Heb dan wel geen geweer, maar na het lezen van de krant brak mijn klomp. Dit keer krijg ik vermoedelijk weinig tegenspraak. [1] Voetbal vind ik een aardige sport, maar mijn hart ligt bij de exoten. Toen ik studeerde heb ik leren schermen, fantastisch. Ook jiu jitsu heb ik lang met veel plezier beoefend. Waar ik nooit aan toegekomen ben is de biathlon. Heeft vast ook te maken met het feit dat Nederland zo plat is als een pannenkoek. De sport is een combinatie van skieen en doelschieten. Deelnemers moeten zo een parcours afleggen en tijdens het afdalen stoppen om diverse doelen proberen te raken.

Nadat je zo snel mogelijk naar het volgende doel skiet, heb je even tijd nodig om hartslag en ademhaling onder controle te brengen. Hoe sneller dat lukt, hoe groter de kans dat je in de roos schiet. Het vereist een enorme mentale en fysieke zelfcontrole. Presteren onder hoge druk en in je hoofd continue de afweging maken of je al kunt schieten of nog even moet wachten voor meer doelzekerheid. Doe je het goed, pats daar gaat weer een bloempot of wat er ook voor gebruikt wordt. Biathlon is een uitdaging voor zelfs de meest getalenteerde sporter, prachtig.

Photo by David White on Unsplash
anne-rudolf-w8bChleYydU-unsplash
piera-riva-4GS1ZWSMyLY-unsplash
julie-wolpers-0SIKW8uiI6g-unsplash
savatore-dinicola-VsZZkHjgwfo-unsplash
wolfgang-hasselmann-IFG0wUMfje8-unsplash
lisa-h-gOWuRBY7gDM-unsplash
bart-dunweg-8Y5uYiaAoM8-unsplash
wolfgang-hasselmann-v08FVc-stIs-unsplash
jackie-park-b1nCwAl9gpk-unsplash
mariola-grobelska-eQdDUdi5qLk-unsplash

 

Maar wat mensen bezielt om dieren voor de lol dood te schieten, ik snap het niet. Overcompensatie voor het feit dat je jezelf klein en minderwaardig voelt misschien? Merelize van der Merwe, een Zuid-Afrikaanse dame, is in ieder geval dolblij met het valentijnsdagcadeau van haar man. Die heeft voor omgerekend 1750 euro het ‘recht’ gekocht om een giraffe om te leggen. Leuk uitje voor zijn vrouw. Geloof mij, liefde maakt blind, maar dit gaat nergens over. Merelize van der Merwe beweert dat het dode giraffenhart waar ze triomfantelijk mee zwaait naast bij het lijk van het zoogdier [3], de liefde tussen haar en haar meneer symboliseert. Zijn er in ieder geval twee die elkaar duidelijk gevonden hebben. En nou maar hopen dat ze nooit gaan scheiden, bloedbad.

Hoor dat “War of the Roses‘ uit 1989 op Netflix is. Die ga ik maar eens kijken. Weer eens wat anders dan ‘Romancing the Stone‘.

Kleiduiven schieten – liefst zonder plat petje en ruitbroek – intrigeert. De sport is erg moeilijk. Het vereist zoveel kunde, inzicht en vaardigheid om die vers-gelanceerde aardewerk schotel door midden te knallen. Per schijf krijg je een kans. Maar om in de bosjes te gaan liggen met een groot scherpschuttersgeweer en daarmee een giraffe af te knallen? Waarom zou je? Lukt het vandaag niet, dan is er altijd nog morgen. Klassiek geval van noch prestatie noch kunde.

Dieren doodt je alleen om te eten of om jezelf te beschermen tegen gegeten worden. Een dier dat zijn leven voor jou geeft, respecteer je door niets te verspillen. Sowieso eten weggooien is een gruwel. Al smaakt het misschien minder, kliekjesdag is de beste dag. Stemt je – mocht het nodig zijn – in ieder geval tot nadenken. Maar uit naam van Cupido [2] een giraffe doodschieten en het uitgesneden hart trots op sociale media omhooghouden als symbool van jullie eeuwige liefde? hoog tijd om het woord ‘symbool’ op te zoeken, letterlijk. Vervolgens snel doorbladeren naar ‘echtscheidingsadvocaat’ omdat Cupido met onmiddelijke ingang zijn handen van jullie aftrekt.

Kopfoto: Mooi hé? Zo kan het ook. Kopfoto gemaakt door Robin Stuart, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.
Afbeeldingen in diavoorstelling: 1. David White. 2. Anne Rudolf. 3.piera riva. 4.Julie Wolpers. 5.Savatore Dinicola. 6. Wolfgang Hasselmann. 7. Lisa H. 8. Bart Dunweg. 9.Wolfgang Hasselmann. 10. Jackie Park. 11.  MARIOLA GROBELSKA. Alle foto’s gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt.

[1] Tegenspraak is altijd welkom. Altijd. Vooral als ik gelijk heb natuurlijk.

[2] Laat Cupido nou toevallig pijl en boog gebruiken. Net als de Amerikaanse tandarts Walter Palmer die in 2015 leeuw Cecil met pijl en boog neerschoot. Daarom hebben tandartsen dus zo’n slechte naam.

[3] De wereld telt meer moeders dan je denkt.

Burgerbelasting Als Moedermelk Voor Jankende Nep-Ondernemers

Viva le/la USSR! Vandaag wel, morgen niet?

Ondernemend Nederland zoogt zich maar wat graag aan de borst van Moedertje Staat wanneer het zo uitkomt. Corona en dus 100 Procent compensatie voor ondernemers, wie gaat dat betalen?

In een lang verhaal op Linkedin – welke carrieretijger doorspit het sociale platform niet drie maal daags? – maakt Udo Delfgou, directeur bij Inretail, een lobbyclub voor winkels, zich boos over de blijvende corona-sluiting van de detailhandel. Sinds de val van de Muur in 1989 weten we dat de Sovjet-Unie geen paradijs was, niemand had te eten. Toch wil Delfgou terug in de tijd [3], liefst onder communistisch bewind. Alles voor de poen, zelfs het verraden van de idealen van het ondernemerschap.

Udo is duidelijk vrijgezel en daarmee waarschijnlijk de enige man die niet aan zijn Zoete hoeft uit te leggen dat Action geen essentiele winkel is. Beste Whatsapp-grap van deze eeuw. Trouwens, was Rutte maar getrouwd! [1]

De regering maakt er een potje van. RIVM infectiebaas Jaap van Dissel, de man die hijgerig aan de avondklok-tweede-kans-avondrechter-van-dienst uitlegt dat voorgenoemde avondklok superbelangrijk is, nog meer. Terug in de tijd, een jaar maar. Ook dat is Back To The Future. In 2020 roept de club van Van Dissel – het RIVM – nog vol overgave dat mondkapjes schijnzekerheid bieden. Vakbonden moeten vechten om af te dwingen dat “ondanks het standpunt van ons aller RIVM” zorgwerknemers een mondkapje mogen dragen. Schijn bedreigt, geleerde schone schijn nog meer, maar da’s lastiger te zien in ons non-pluriforme medialandschap. [2]

Twee keer min maakt geen plus, zoiets geldt alleen in de wiskunde. Terwijl Van Dissel probeert te redden – avondklok is goed:  [naar schatting] een daling van R met acht tot 13 procent, inclusief overige, niet nader te benoemen majeure maatregelen – wat er te redden valt van zijn verschroeide betrouwbaarheid, dendert de coronacaravaan door.

Te grote woorden die hun doel voorbijdraven, maar goed. Inretail lobbyclubdirecteur Delfgou stelt terecht dat een onsterfelijke en risicoloze maatschappij een illusie is. Zo’n opmerking trekt mijn aandacht. GJ vermoedt al decennia dat burgemeesters liefst alles verbieden met het oog op de veiligheid. Love Parade Rotterdam 2020-2029 iemand? Leven in een wereld waarin ‘s avonds TV kijken tot heilige graal verheven is, voelt als drinken van lauwe limonade zonder prik. Bah, bah en nog eens bah.

Toch kan Inretail [waardeloze naam voor een winkeliersclubhuis, weinig herkenbaar en dus omzetverlies] [10] beter een tweedehands autoverkoper inhuren als directeur communicatie. Niet omdat het verhaal te lang en te saai is, dat is het nou eenmaal. Nee hoor, Udo Delfgou dendert maar en dendert maar. Zo hard zelfs dat hij rechtstreeks de regering in kan. Of de NS als er geen blaadjes op de rails liggen. Wat een onzin als je roept dat je meer poen wil als ondernemer. Minder corona is handiger. En niet alleen vanwege de gewenste ‘maatschappelijke betrokkenheid’ die het Nederlandse winkelbedrijf zo graag ten toon spreidt.

“De steunmaatregelen zijn bij lange na niet voldoende om dit [winkelsluiting, GJ] te compenseren. Als je als overheid besluit winkels te sluiten dan dien je de schade voor 100% te vergoeden.” [7]

Wat een waanzin – met of zonder virusvijanden van dezelfde tweede halve naam. In normale tijden zijn werkgevers er als eerste bij om de rekening bij anderen te leggen. “Alles, maar dan ook echt alles is te duur. Dit maakt Nederland kapot!” Ondertussen zijn diezelfde ondernemers – figuren die te weinig profiteren van gratis vogelzaad uit de staatsruif in barre tijden – er als de kippen bij om te roepen dat de belastingen te hoog zijn. “Dit maakt Nederland echt kei-kapot!” [4] [8]. Waar denk je dat gratis geld vandaan komt? Aardgas ofzo? Zouden mijn kleinkinderen wel willen. Da’s allang op, beste appelflap.

Er zijn twee dingen die je nooit moet willen. Vraag een politicus nooit om iets intelligents te doen, doordachte lockdown bijvoorbeeld, of om geld.

“Ook juridisch gezien mag een ondernemer hier nooit en te nimmer schade van ondervinden.”

Beste meneer Udi Appelflap, gedraag je als een professional, dit is tenslotte Linkedin waar we allemaal doen alsof. Onderbouw je stelling middels relevante wetsartikelen.

Er zijn veel misvattingen in het zakenleven, de belangrijkste is “maar ik dacht dat hij/[soms] zij goed was voor het geld.” [11] Een andere misvatting is dat er een heldere definitie van ondernemersrisico bestaat. Citaat van Udi:

“het is een grote misvatting van de overheid dat dit onder ondernemersrisico valt.”

Ooit een keuken of badkamer gekocht? En daarna tranen met tuiten gehuild? Een verkoper hoeft geen logische argumenten te overleggen, wel overtuigende. Zo werken kassa’s nu eenmaal. Hoezo misvatting van de overheid over ondernemersrisico? De vergelijking met het weerbericht gaat volledig mank maar is wel vermakelijk. Hoeveel codes, geel, rood of groen ben ik al niet tegengekomen zonder dat er iets gebeurt? [5] Instituties dekken zichzelf in. Niemand herinnert zich de laatste zinloze waarschuwing, maar oh weh [?] als men een keer te weinig waarschuwt. Die risicoloze maatschappij bestaat alleen voor zij die te vaak waarschuwen. Zoiets heet asymetrisch risicoprofiel. Ondernemers horen daar niet bij. Handel is hard. En vol van risico’s. Maar da’s duidelijk.

Ondernemers die geen risico willen lopen – maar wel 100 % compensatie eisen – houden best de politieke wet van eb en vloed in de gaten. Fluctuaties in de vraag afschuiven op mensen met nul-urencontracten, wie draagt dan het ondernemersrisico?

Overigens ben ik het grotendeels eens met het betoog van Udo Delfgou. Alleen: stop met slordig schrijven. Ondanks dat het kabinet onze economie ten grave draagt voor een paar streepjes voorsprong in de volgende peilingen, is 100 procent compensatie absurd. In slechte tijden verliezen mensen hun baan en moeten ondernemers de tering naar de nering zetten. Zelfs al geloof je dat corona een duistere wapen uit een ver, vreemd land is, dan nog. Waarom moet de Nederlandse belastingbetaler bloeden? Het aardgas is tenslotte allang op. Ondertussen bloedt de belastingbetaler uit beide neusgaten. Iedereen weet dat na de landelijke verkiezingen de tarieven sterk stijgen. Ter verdediging van onze democratische rechtstaat. Ofzo.

Een echte ondernemer vecht, zoekt en vindt kansen. Daarom is het vak zo moeilijk. Oneens met het kabinetsbeleid Inretail? Ontleedt de televisie-argumenten en je komt vanzelf uit bij de excuustruus van dienst. Zijn naam is Jaap van Dissel en hij werkt voor het RIVM. Laat nou net die meneer en zijn instituut zich vorig jaar nog lang uitvoerig tegen mondkapjes hebben uitgesproken. Daar was menig ondernemer maar wat blij mee.  Tegen een betere nationale gezondheid in zelfs. Je oogst tenslotte wat je zaait. Van Dissel is hoofd infectieziekten bij het RIVM en daarmee de dresseur van circus Rutte III. Dat is een keuze, vooral van de politiek. Denk daar eens over na, onderzoek het en kom met tegenargumenten, maar ga niet zeuren over 100 procent compensatie. Als je daar echt in gelooft beste ondernemer, kom op de koffie. Gratis. Ik heb nog een stapeltje blanco Communistische paspoorten liggen. Jij weg, wij wuiven. Iedereen blij. Maar vooral: vaarwel. Tot die tijd, gedraag je als ondernemer en grijp je kansen, hoe moeilijk ook.

PS, dit verhaal is niet geschreven terwijl ik naar Sting luister. Maar ik snap dat je onder het lezen denkt aan ‘Russians‘.

Kopfoto gemaakt door Nick Fewings, gevonden op Unsplash.

[1] Trouwens, heb je het al gehoord? Er is ingebroken bij de Action, de politie schat de buit tussen 7.42 en 11.16. Zeg het voort.

[2] In een non-pluriform medialandschap slaat zelfs Arjen Lubach geen deuk in een pakje [uitzend]-boter.

[3] Wees gerust, er zullen nog veel toekomstige Back To The Future grapjes volgen.

[4] De Europese Unie is zo gek nog niet voor een echte ondernemer. Noord-Europa of Zuid-Europa?

[5] Naar analogie van het weerbericht, ondernemers die de overheid bedelen om geld komen net zo bedrogen uit.

[6] Lelijke zin trouwens. Vast geen geld voor een communicatieprofessional. Twee keer ‘sluiten’. In de herhaling klinkt ‘keihard op slot gooien’ veel dramabetischer. [7]

[7] Graag gedaan, altijd bereid te helpen. Wel even 10.000 euro overmaken aan Warchild. Binnen 24 uur.

[8] De woordvoerder is blijkbaar vervangen. Kei-kapot, vast een Brabo die dat zegt. [9]

[9] Mea Culpa, Mea Maxima Culpa. Is getekend: GJ.

[10] Heel Holland Handelt is vele malen beter dan Inretail. Ben tegen onnodig Engels. In dit geval klinkt een naam als Inretail als een geestesinrichting voor zij die geloven in Marsmensjes. Sommige clubs willen gewoon geen geld verdienen.

[11] Goed voor het geld? Een ervaren manager weet dat sommige teamleden die hun bonus na de zomer nog niet binnen hebben, iedereen laten tekenen, ongeacht het risico.

Gemene Oude Coronamensen

Zeg maar iedereen boven de 18. Kan ook 16 zijn hoor. Niet dat de jonkies er een stem in hebben.

Vandaag in “vroeger was alles beter – behalve de jeugd van tegenwoordig” krijgt GJ de laffe bijsmaak van het boodschappen doen maar niet weg nadat een klein meisje van vier enthousiast de ijsjes in die hele grote tas propt.

Traditiegetrouw doe ik boodschappen als Rutte op TV balkt – nee, goed lezen, Mark balkenendet niet, ‘onze’ premier balkt als in geblaat – over hoe onze rechtsstaat door de coronacrisis te laveren. De eerste keer, ergens rond maart 2020 is die traditie er nog niet. Een gezellige zondagmiddag op de bank bij de buuv met teveel wijn en bier kijken we om zes uur naar het nieuws. Alles moet op slot, nu! Onze democratie is in gevaar, daarom is er geen tijd te verliezen. Behalve het eindeloze gezwam van, door en tussen politici natuurlijk. [2]

De volgende keer ga ik maar boodschappen doen als Rutte weer het angstalarm laat afgaan op TV [1]. Ik blijf me erover verbazen, waarom tot zeven uur ‘s avonds wachten als Nederland in brand staat? Treffend dat onlangs de ochtendrechter van dienst er hetzelfde over denkt en gehakt maakt van de avondklok. Blijkbaar zijn sommige mensen slimmer dan anderen, want de middagrechter draait de avondklokgehaktmolen terug. Jojo-effect! Iedere 50-plusser – behalve Henk wat-er-ook-gebeurd-ik-ben-onschuldig Krol natuurlijk – weet dat Back To The Future een hindernisrace is. Het geonthakte resultaat is weinig fraai, moeilijk verteerbaar en ligt zwaar op de maag.

Sinds een paar jaar ben ik vrijwilliger bij de verkiezingen. Omdat ik een sleutel van de voordeur heb. De wekker gaat om half vier. Ik sta op, douch doe de schooldeur open. Het zeil in de gymzaal heb ik natuurlijk al de vorige avond geplakt. Een half uur later komt de bezorgdienst twee verzegelde afvalcontainers [haha] brengen gevuld met geurloze, propere stembiljetten en -lijsten. Vervolgens doe ik mijn ogen dicht tot zeven uur wanneer de eerste ouders hun kinderen bij de vroege vogelopvang dumpen (indien niet vitaal beroep, lees pre-corona). Dan ga ik naar huis. Ondanks dat ik mezelf voorneem nog een uurtje te pitten, stap ik wéér onder de douche en de echte dag begint. Ondertussen draag ik wel mijn steentje bij aan ‘onze’ democratie maar niet aan het milieu [5]. Het is eigenlijk meer een vriendendienst. Ze schijnen me te vertrouwen. Vast omdat ik geen politicus ben ofzo.

Eerder vandaag kopt Trouw dat er licht gloort aan de horizon, gegarandeerd goed nieuws tijdens de persconferentie van vanavond. Best handig, als je de officiele overheidswebsite keer op keer herlaadt heb je geen tijd om je te verwonderen over vermeende politieke inmenging een dag eerder bij Herstel-NL. Hoogopgeleide – niet dat het iets zegt – en vooral vooraanstaande leden zwaaien zonder opgaaf van reden plots af. Niet onder druk van de overheid. Mistig. Blijkbaar komt er vanavond een goed-nieuwsverhaal van onze premier en Minister van Volksgezondheid. Oh nee, ik heb al boodschappen gedaan. Zondag zou ons Mam – mis je, hou van je – 79 zijn geworden. Mam zei altijd “als je hoofd er niet opzat…” Niet alleen bij mij hoor, maar ze heeft nog steeds gelijk, dus ik om zeven uur naar de winkel voor paprika & co. [11]

Eerst stream ik live een foto van mijn blote benen in een tennisbroek naast wat bleke, rode februaripaprikaatjes. Vervolgens vraag ik wat er is gebeurd op TV om daarna een bonusplaatje te schieten, eveneens in korte broek maar dit keer bij de paasbokkenpootjes. Je verzint het niet, ze bestaan echt die paasbokkenpootjes. En lekker! De bijdehandjes zijn duidelijk in de aanbieding want een “zogenaamde vriend van vroeger” kaatst de bal terug door me gerust te stellen dat ik me niet hoef te schamen voor mijn bokkenpoten. Touché en superscherp. Ik schiet in de lach. Fout! Zo krijgen oudjes een slechte naam. GJ is alweer de enige boven de dertig in de supermarkt. Terwijl ik in de rij sta om mijn paprika en mosterd (het is februari, hartje winter, zeg maar maaltijd stamppot peen en ui) af te rekenen, staat er voor me een klein, lief, guitig meisje. [7]

Als een week voor de kerstvakantie het onderwijs plotsklaps weer op slot gaat – scholen krijgen een volle dag meer [de volgende] [6] dan vlaaienbakkers [nul] om zich voor te bereiden – hangt er die laatste schoolmiddag van het jaar een klein meisje van een kilo of 15 kilo aan mijn been. Zich veilig vastklampend aan mij [10], vraagt het kleine engeltje de juf of ze morgen niet met de helft van de klas mogen terugkomen. En dat is slechts het gedeelte van de ijsberg boven water die de volgende generaties voor ‘onze’ corona moeten afbetalen [3]. Ongewild en ongehoord. Als grote mensen praten, houden kinderen hun mond. Zo achterhaald. Toch hoor ik niemand over inkomensafhankelijke AOW.NU of directe afschaffing van de hypotheekrente terwijl die NU toch echt nul is. [4] Nee, 50-Plus waar zelfs GJ op mag stemmen, wil graag een procentje meer. Zinloos, als je het goed hebt maar nooit tevreden zult zijn met wat je hebt, helpt een beetje meer ook niet. Behalve natuurlijk 50-plus mensen zonder kwaliteiten aan een pluche baan te helpen.

“Mama, mag ik de ijsjes in de tas doen?”

[Hé, als GJ in korte broek loopt mag het misschien wel februari zijn, maar is het dus ook lekker weer. En daarmee ijsweer].

“Tuurlijk lieverd.”

Pas als de ijsjes smelten vormen ze de druppel die de boodschappentas doet overlopen. IJsjes in de tas is niet de eerste keer dat het jonge poepie wil helpen en na die kipkiloknaller en zes brede blikken sperziebonen wordt die tas wel erg zwaar.

“Mama de tas is zwaar.”

Dezelfde moeder die vanmiddag nog het haar van haar kleintje in een paardenstaart vlecht is nu onverbiddelijk want “jij wil het allemaal dragen.” Erger nog, de cassiere geeft Mama gelijk. En ik, zegt de man zonder kinderen, zeg niets. Natuurlijk komt het goed. Mama’s zijn Mama’s omdat ze Mama’s zijn. Mama pakt met de ene hand de zware tas en met de ander haar kleintje. Het poepie krijgt van de cassiere nog een aai over haar bol en lacht van oor tot oor. Als je vier jaar oud bent weet je prima dat corona slecht is. Hoe gruwelijk vals ontdek je pas als ik dood ben en Mama hopelijk [Rijke] Oma heet.

Raar maar waar, tijdens de duo-toespraak van ‘onze’ premier en Minister van Volksgezondheid valt ongetwijfeld het woord solidariteit. Wat een holle frase. Bestaat aardgassolidariteit bijvoorbeeld. Hoezo? U weet wel, bodemschatten die van alle generaties zijn maar door een enkele generatie [de onze] verbrast worden voor consumptieve doeleinden omdat het leven zo zwaar is. Op zo’n moment prijs je jezelf, licht laf, gelukkig dat je er niet meer bent als de eerste tranen van je kleinkinderen vloeien omdat ze niet voor hun kroost kunnen zorgen, gedwongen de negatieve erfenis van oma en opa af te betalen. Welkom kleintjes in onze fantastische, democratische rechtsstaat. Veel plezier [gewenst]. Weinig keuze.

Dat kleine meisje in de winkel heeft net haar eerste lesje gehad over hoe gemeen grote mensen zijn. Haar moeder had het kunnen weten, maar kan er ook niets aan doen. Zij besteed liever haar tijd met haar dochtertje. Uitstekende keus. Samen ijsjes eten op een warme februaridag bijvoorbeeld. Gelukkig is klimaatverandering niet echt en neemt niemand statiegeld serieus. Sorry lieverd. Eén geluk, tegen die tijd is de techniek voor levensechte hologrammen zover gevorderd dat René Froger niet onder de zoden te stampen is en blijft zeuren over dat “eigen huis, een vers kopje thee”. Zoete dromen allemaal en geniet van je verse vrijheid. Tot verkiezingsdag. [8] Daarna luistert de politiek weer 48 maanden alleen naar zichzelf. Happy avondklok – nieuw en verbeterd! – iedereen.

Ben ik nog iets vergeten? Nee hoor, de dag erna krijgen mijn buren een sorry-appje dat ik om half vier onder de douche sta. Voor ‘onze’ democratie. Niet dat ze iets durven zeggen met dat drumstel in de woonkamer [echt waar].

Kopfoto gemaakt door Jon Tyson, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

[1] Soms doe ik ook boodschappen als er geen staatspersconferentie is. Niet dat het toeval is dat ik de coronapersconferenties altijd net mis. Knorrende maag enzo [luxe-probleem].

[2] En zo is de coronacommunicatiecrisis geboren.

[3] Jouw middelbare schooldiploma is uit 2021? Dan nemen we liever een jonger iemand [zonder corona].

[4] Hypotheekrente nul voor iedereen? Misleidende redenering, een politicus waardig.

[5] Twee keer achter elkaar douchen? 50-Plussers geven duidelijk niks om het milieu.

[6] Hoezo coronacommunicatiecrisis?

[7] Dat kleine meisje mag vast met Mama mee omdat door corona het uitzenden van de Berenboot/Sesamstraat ‘financieel niet langer verantwoord is”.

[8] Of denk je dat de aangekondigde versoepeling geen verkiezingsstunt is. Na de verkiezingen iedereen weer terug naar het nieuwe normaal. [9]

[9] Zou dan ook het deelnemen aan een talkshow [die informeren zo goed, vooral als Paul de Leeuw niet presenteert] van het lijstje wat mag na negen uur avondkloktijd worden geschrapt?

[10] Beloofd is beloofd. Punt.

[11] Paprika & Co., niet chips enzo.

Meer Buitenlandse BTW: Leiden Hogere Kleine Prijsjes Tot Meer Omzet Voor Alibaba?

Commercieel klagen kost knaken.

De coronawanhoop staat de detailhandel tot boven de hoogste stelling. [3] Waarom anders juichen over een gelijk speelveld nu over bestellingen bij het Chinese Alibaba altijd BTW berekend wordt?

Onderzoekers van de Europese Commissie schatten dat bij twee op de drie bestellingen is gerommeld met de BTW. Ons land loopt zo 150 miljoen aan belastinginkomsten mis. Gelukkig eet Nederland van twee walletjes. We zijn tevens een belastingparadijs voor buitenlandse bedrijven. Globaal gezien neemt Nederland met babyhandjes en schenkt met bulldozerkolenschoppen. Alsof de coronacrisis niets kost.

De zakelijke logica van buitenlandse webwinkels die structureel frauderen is mij niet duidelijk. Immers, ambtenaar Dorknoper wil scoren. Als Petra Piraat uit Piratistan – een notoir lage-lonenland [2] keer op keer verklaart dat die kilo goud eigenlijk niet meer dan een pak kralen is, weet de geharde douanier genoeg. Ieder piratenpakket wordt vanaf nu gecontroleerd en de vaderlandslievende koper verhuist naar Sjacher Sjakie – bijnaam Sinbad, ook uit Piratistan, een land waar de meeste mensen, vreemd genoeg, allitererende voor- en achternamen hebben. Gelukkig voor hem heeft Dorknoper Jacques’ frauduleuze gedrag nog niet ontdekt.

“Je moet goed je best doen om veel geld uit te geven op AliExpress.”
Het wordt nog ondoordachter. “Oneerlijke concurrentie” volgens Martijn Hos van Thuiswinkel.org, de brancheorganisatie van Nederlandse webshops. Niet dat ik meneer hoor over unfaire wedijver sinds bakstenen winkels dicht moeten. Hos zegt dat vooral bij Chinese webwinkels kleine bestellingen worden gedaan – nee Paul [de L.], geen foute grappen aub. “Je moet goed je best doen om veel geld uit te geven op AliExpress.” Amen. [4] Die 21 procent extra brengt geen verlossing als het zo goedkoop is. Voorheen waren buitenlandse bestellingen tot 22 euro vrijgesteld van BTW. Laten we voor de grap iets van 21 euro bestellen in het Koninkrijk van het Midden. Het mag wat kosten tenslotte. Met 21 procent BTW kost die bestelling ineens 25.41. Niet echt een prijsverschil om voor af te haken.

Je kent het wel, een eenzaam avondje corona, de klok slaat negen en je verveelt je. Voor je het weet heb je een kuub rommel op een of andere Aziatische website bij elkaar gescharreld: totale kosten 19.50. Helaas, gratis verzending vanaf 20 euro dus je klikt er nog een kilo diamond painting parels bij (niet vragen). Altijd leuk om op een april rond te strooien en mensen te zien uitglijden. Alles was vroeger beter, vooral een april. [1]

Ook Bol.com mengt zich in het debat. Bol heeft haar voorwaarden afgekeken van Amazon. Iedereen die daar een winkeltje begint, betaalt 30 procent over alle verkopen. Iets wat je niet aan de consument mag vertellen. Hetzelfde produkt op je eigen website verkopen voor een lagere prijs dan bij de blauwe sullen, mag ook niet. Een van de vele redenen waarom Bol belachelijk duur is. Diezelfde handelaren halen hun spullen uit China. Ik heb een aantal voorbeelden gezien en ik schat dat het minimaal twee keer zo duur is om een product via Bol te kopen dan rechtstreeks via Ali Express & Co.

De reden dat detailhandelaren zo heten, is omdat ze op de kleintjes letten, niet het grote geheel. Een paar jaar geleden moesten acht parkeerplaatsen weg bij een zijstraat van de Coolsingel. Natuurlijk schreeuwen de winkeliers moord en brand. Publiciteit hier, publiciteit daar – [al]tijd beter besteed aan het echte gevaar – goedkope winkels als Action en online bestellen.

Belangenvereniging Thuiswinkel.org is net zo naief. Die 22 euro vormen een natuurlijke bestelgrensaftopper. Iedere winkelier weet dat gratis verkoopt. Internetwinkels gaan onderdoor aan kostenloos verzenden en retourneren. Nu het onderscheid tussen wel en geen BTW betalen, vervalt, is de kans groot dat mensen voor meer dan 22 euro gaan bestellen bij Ali, Sinbad, Mo, Elsa en Anna. Voor de prijs, zelfs met BTW, hoeven ze het niet te laten. Weer een psychologische drempel minder om jezelf in te houden.

Trouwens, er is een simpele oplossing om frauderende Verwegistanshops te straffen. Bijna ieder pakketje wordt gescand, waarom dan niet buitenlandse webshops verplichten een code op het etiket te plaatsen met land en verkoper? Fraudeert de buitenlandse concurrent, hup achterhouden en een voor een controleren. Zo opgelost. Blijkbaar heeft de Nederlandse detailhandel het te druk met moord en brand schreeuwen, anders waren ze er zelf wel opgekomen. Kassa! Maar dan omgekeerd.

Komt u maar: hongerige machines wachtend op handelswaar uit verre landen. Kopfoto gemaakt door White.RainForest ∙ 易雨白林, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

[1] Nee Gert-Jan, vroeger was alles beter, behalve de jeugd van tegenwoordig. Dat vergeten de meeste mensen helaas.

[2] Piratistan is zo berucht dat het op geen enkele kaart te vinden is.

[3] Het water staat de winkels tot aan de lippen, snap ik helemaal.

[4] “Je moet goed je best doen om veel geld uit te geven op AliExpress?” Dat was voor Action dicht moest al niet zo en nu nog minder.

Gamestop: Hoe Te Ontsnappen Met Zoveel Mogelijk Beleggingsbuit?

Het spel houdt ooit op.

Wanneer heb je genoeg wraak genomen? Als je geen eeuwen wilt wachten tot de investering in een aandeel Gamestop is terugverdiend, wanneer stap je dan uit?

Gisteren in deel een: Beleggen Als Coronahobby.

Kleine beleggers hebben de waarde van het aandeel Gamestop doen ontploffen. De huidige, extreem hoge prijs kent niet echt een reden, de beste lijkt nog te zijn ‘wraak op Wallstreet’. Zoals altijd, wie het laatst lacht, lacht het best. Kleine beleggers die in het aandeel Gamestop hebben geinvesteerd moeten nadenken of en wanneer ze hun winst verzilveren.

De beroemde econoom Keynes zei eens over de aandelenmarkt dat het niet belangrijk is wat een aandeel waard is, zolang je het maar voor meer aan een ander kunt verkopen. Je hebt pas een probleem als je geen grotere gek kunt vinden.

Of je nou wel of niet gelooft in de waarde van een aandeel, je verkoopt liever niet zolang het aandeel in waarde stijgt, maar je wil ook niet te lang wachten, dan ben je een dief van je eigen portemonnee. Ondertussen zitten de vele duizenden kleine beleggers, die zich door corona thuis opgesloten voelen, met een stapel aandelen die tientallen keren meer kosten dan ze waard zijn. Overheden geven gul ons geld aan corona en dus moeten vroeger of later de belastingen omhoog. Zou toch leuk zijn als je die aandelen met vette winst verkoopt en een leuk appeltje voor de [belasting]-dorst van onze goedwillende regenten hebt. Als bonus heb je ook nog eens wraak op Wallstreet genomen, niet in geld uit te drukken.

Het einde van deze saga is nog niet geschreven, maar wordt ongetwijfeld wreder dan u denkt. Stel: aandeel gekocht voor 20 dollar en was gisteren 1.500 dollar waard. Jammer dat je het morgen verkoopt voor 1.000 maar nog steeds geen reden tot huilen. Twee dagen geleden ingestapt voor 1.400 en gister in juichstemming wakker geworden omdat het aandeel nu 1.500 waard is? Dan heb je morgen vast een zware kater.

Technisch gesproken verandert de prijs van een aandeel alleen als er nieuws is, denk aan een uitvinding die geld opbrengt of een goede manager die door een slechte wordt vervangen. Onder de streep wordt dat weerspiegeld in de toekomstige winst. Zolang er niets gebeurt, geldt dat jouw winst ten koste gaat van andermans verlies. Veel particuliere beleggers juichten toen ze hoorden dat hun koopzucht ertoe leidde dat een hedgefund die gokte op een koersdaling (short gaan) bijna failliet ging en bij een concullega moest aankloppen voor geld.

Timing is dus van groot belang bij beleggen. Wanneer stap je in, wanneer stap je uit en hoe lang kun je een gok volhouden? Je belegt om je geld te laten groeien, dat betekent dat je weet dat het aandeel Gamestop niet 1.500 maar 20 dollar waard is. Wanneer verkoop je? De prijsstijging is veroorzaakt door een groep kleine beleggers op sociale media die vermoedden dat de vraag naar het aandeel binnenkort wel eens sterk kon stijgen omdat veel professionele investeerders gokken op een koersdaling. Ironisch genoeg is de beste keuze voor de particulier die op dit moment geld wil verdienen, niet het kopen, maar verkopen van het aandeel van Gamestock.

Een particulier kan geen aandeel verkopen wat hij niet heeft, maar er zijn financiele instrumenten die dat nabootsen zoals opties waarbij je gokt op een prijsdaling. Wat als iemand mij belooft over drie maanden mijn aandeel Gamestock te kopen voor 1.500 euro? Tegen die tijd is het vermoedelijk veel minder waard. In het echt zul je niemand vinden of alleen tegen een prijs waardoor het je meer kost dan het ooit kan opleveren, maar het kan.

Een andere reden waarom de prijs van het aandeel Gamestop ontploft is, is het gebruik van opties, standaard onder de lezers van Reddit’s WallStreetBets. Veel particuliere beleggers kochten geen aandelen maar call-opties, het recht om binnen bepaalde tijd tegen een vooraf vastgestelde prijs een aandeel te kopen. Is het aandeel meer waard dan de prijs waarvoor je het kunt kopen, verdien je. Is het minder waard dan is je optie waardeloos en ben je het geld daaraan kwijt. Opties zijn overigens vrij duur.

Doordat zowel call-opties als short gaan, het lenen van aandelen om op een koersdaling te speculeren, een uiterste houdbaarheidsdatum hebben, kan het spel nog wel even duren. Een institutionele belegger leent voor bijvoorbeeld drie maanden aandelen van een investeerder. Daar betaalt hij een vergoeding voor. Is na drie maanden de koers van de prooi niet gedaald, zal hij voor een nieuwe gok weer aandelen moeten lenen en daarvoor betalen.

Juist omdat je constant moet bijbetalen om te blijven meedoen, verwacht ik dat over een tijdje het aandeel Gamestop weer naar z’n oude koers terugkeert. Natuurlijk zijn er altijd mensen die zeggen, ik verkoop niet, voor mij is het aandeel meer waard, maar dat zullen er maar weinig zijn. De waarde van je effectenbezit wordt uiteindelijk bepaald door wat er op dag dat je verkoopt, voor gegeven wordt.

Voor veel lezers van WallStreetBets is het hartstikke leuk dat ze het grootgeld kunnen dwarszitten, zelf geld verdienen is nog veel beter. In dat laatste geval is het goed te realiseren dat timing op de beurs alles is. Het aandeel kan vast nog een stukje hoger klimmen, maar de weg omlaag gaat veel sneller dan die omhoog. Is het risico alles te verliezen die paar extra dollar waard? Teveel mensen hebben hun spaarcentjes ingestoken die ze eigenlijk niet kunnen missen. En als de echte weg omlaag eenmaal inzet, tuimelen de lemmingen over elkaar tijdens de uitverkoop om te redden wat er nog te redden valt. Alleen voor mensen die andermans geld investeren – hedgefunds bijvoorbeeld – is echt geld tenslotte monopolygeld.

NB: dit is een achtergrondverhaal, geen beleggingsadvies. Ik ga je niet vertellen wat je wel en niet moet doen. GJ is tenslotte maar een simpele boer uit Brabant.

Kopfoto gemaakt door Annie Spratt, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Gamestop: Beleggen Als Coronahobby

Corona nog beter! Nu met 360 Jaar nawerking.

Reddit-lezers van r/wallstreetbets jagen het aandeel Gamestop de hoogte in. Grote beleggers balen en kleintjes juichen. Voor even.

Voor de meeste mensen is corona vooral vervelend omdat ze zich vervelen. School en werk zijn uiteindelijk zo gek nog niet. Rellen? Da’s minder, zelfs mét snelrecht. En nu je geen nep-foto’s van je vakantie op de maan meer op Instagram kunt zetten – nogal ongeloofwaardig tijdens een lockdown, ja toch? – storten mensen zich massaal op het online beleggen. Een hobby mag tenslotte wat kosten.

Gamestop is een Amerikaanse, beursgenoteerde winkelketen die alles rondom gaming verkoopt. De afgelopen twee weken is de prijs van het aandeel met zo’n 1500 procent gestegen, grotendeels na een actie van Reddit-gebruikers. Lezers van het onderwerp r/wallstreetbets, zeg maar wedden op Wallstreet, hebben de prijs van het aandeel omhooggejaagd tot een piek van 483 dollar [2], zonder dat er een aanwijsbare reden is waarom het bedrijf ineens veel meer waard zou zijn.

Een aantal professionele investeerders – hedgefunds in dit geval – gokken al een tijd op een lagere koers van Gamestop – short [kort] gaan – door het aandeel eerst te verkopen en later als de prijs daalt, terug te kopen. Dat mag en kan als je de aandelen van iemand kunt lenen en er zijn genoeg bedrijven die dat tegen een vergoeding doen. Uiteindelijk is alles geld.

Gokken op een koersdaling doe als je denkt dat een bedrijf overgewaardeerd is. Je vermoed dan iets wat anderen niet weten en door dat aan het licht te brengen, daalt de prijs en maak je winst. Soms proberen grote beleggers ook winst te maken door te speculeren dat het nieuws dat zij gokken op een prijsdaling, dat ook zal veroorzaken.

Gokken op een prijsdaling is riskant, heb je het mis, kan het aardig in de papieren lopen. Een aandeel van 20 dollar dat daalt tot 10 dollar levert je een winst op van 10 dollar, snel verdiend en zeker als je een miljoen aandelen hebt verkocht voor je ze had. Maar als de koers van 20 dollar stijgt tot 1.500 dollar, kost het bergen geld. Om precies te zijn: 1.490 dollar. Vermenigvuldig dat met een miljoen aandelen en je hebt 1.5 miljard dollar verloren.

Niemand heeft medelijden met professionele investeerders die grof geld verliezen, hadden ze maar beter moeten weten. En meestal weten ze het ook beter. Ze hebben ervoor geleerd, hebben meer informatie en krijgen verse info bijna altijd eerder. Als het fout gaat, komt dat meestal omdat de aandelenmarkt niet meer logisch reageren. Er zijn veel manieren om de waarde van een aandeel te bepalen. Een bekende is de verhouding tussen koopprijs en winst per aandeel. Het is een grove maatstaf om bedrijfsresultaten te vergelijken. Voor Amerikaanse bedrijven ligt dat getal historisch veelal tussen de 12 en 15, maar het verschilt nogal per sector. Vergeet even inflatie en die 12 zegt dat je na 12 jaar het aandeel terugverdiend hebt middels de winst. Let wel, dat is de winst in het verleden, de toekomst kan niemand voorspellen.

Het aandeel Gamestop is 1.500 procent in waarde gestegen zonder dat er een reden voor is. Stel dat Gamestop eerst een fictieve P/E waarde van 12 had (je verdient je investering in 12 jaar terug) en het bedrijf keert alle winst uit. Dat is hetzelfde als een jaarlijks dividend van 1,33 [1] per aandeel. Deel nou 483 dollar door 1.33 en het duurt 360 jaar voordat je diezelfde investering terugverdient. Als daar geen tranen van komen…

NB: dit is een achtergrondverhaal, geen beleggingsadvies. Ik ga je niet vertellen wat je wel en niet moet doen. GJ is tenslotte maar een simpele boer uit Brabant.

Morgen in deel twee: Kleine beleggers die in het aandeel Gamestop hebben geinvesteerd moeten nadenken of en wanneer ze hun winst verzilveren.

Kopfoto gemaakt door Joshua Hoehne, gevonden op Unsplash.

[1] In 2019 keerde Gamestop 38 dollarcent dividend uit per kwartaal. In het rekenvoorbeeld heb ik voor het gemak het dividend gelijkgesteld aan de winst per aandeel. Dat is niet zo, maar anders wordt het erg ingewikkeld. Zie Investopedia [Engels] voor een uitleg.

[2] De hoogste koers van $483 is ergens overdag bereikt, die zie je dus niet terug in de slotkoersen, zie The Street [Engels].

Politici: Hoe Kom Je Er Vanaf?

Pluche plakt prima, ja toch PvdA’er Lodewijk Asscher?

Je pleegt een keer een bankoverval – OK afgezien van die keren dat ik niet betrapt ben – en ineens is er is geen bancaire instelling meer die je aanneemt. Hoezo? Bitcoins zijn digitaal, die kun je niet stelen. Was ik maar de politiek ingegaan.

Hét kenmerk van de moderne democratie: iedereen die anders is, valt buiten de boot. Een definitie van anders wordt helaas niet verstrekt. Ze varieert al naar gelang het algemeen [ambtelijk] belang. Je zult maar anders zijn en kleur moeten bekennen. Kip, ik heb je. Daar weet de Belastingdienst wel raad mee. In het kader van de nationale veiligheid wordt je preventief als fraudeur aangemerkt. Dat je kinderen niet meer te eten hebben, is een kleine prijs. Het gaat om het grote plaatje, niet zeuren. Ondertussen krijgen ambtenaren wel ongevraagd – en als eerste – 360 euro per jaar om thuis te werken. Als mijn blog echt anoniem was, had ik daar een grap over gemaakt.

Links van het politieke spectrum zijn ze tegen profiteurs, rechts net zo goed. Het enige verschil is de definitie. Nee, niet wie profiteert het meest. Politieke profiteurs worden namelijk nooit bestraft. Toen ik bij de bank solliciteerde die ik beroofd had, was mijn argument dat ik de beste, meest aangewezen persoon was om de rommel op te ruimen. Heb het tenslotte zelf gemaakt. Ze trapten er niet in, gelukkig maar.

Stel je eens voor dat president Trump had gezegd: onder mijn leiding is het een rommeltje geworden in Amerika, daarom ben ik de aangewezen persoon om de boel weer recht te trekken. Een tyfoon aan hoongelach zou hem ten deel zijn gevallen. Nu Lodewijk Asscher hetzelfde heeft geprobeerd, hij wil blijven plakken voor een “rechtvaardiger” samenleving, is het doodstil. Erger nog is het bericht in de NRC dat “de gehele Kamerfractie en partijprominenten als Ahmed Aboutaleb en oud-voorzitter Hans Spekman schaarden zich achter Asscher.” Vroeger had je Kinderen Voor Kinderen, nu Pluche Voor Pluche (Voor Altijd). Zelf zegt Asscher in zoveel woorden dat het of niet zijn schuld is of hij er niks aan kon doen, wat de noodzaak om hem te ruimen nog dringender maakt.

„In mijn analyse is die affaire een voortvloeisel van tientallen jaren aan gestapeld wantrouwen.”
– Lodewijk Asscher

Iemand die niet flink genoeg is om echt de verantwoordelijkheid te nemen is al helemaal niet geschikt om mee te bouwen aan een “rechtvaardiger samenleving.”

Als politicus ben je gewend van twee walletjes te eten. Gaat het goed, komt het door jouw briljante leiderschap. Gaat het slecht – laten we zeggen een gevalletje racistisch profileren omdat het kan – zijn het verdwaalde schapen die tot aan het hoogst echelon zelfstandig gehandeld hebben. Ondanks het feit dat jouw alomstralend leiderschap altijd tegen was. Dwarsliggers, dat zeg ik. Een simpeler iemand zou denken: waar doen ze het voor?

Je wist het niet. Je wilde het niet. Kies maar. Een van de twee, maakt niet uit. Toch gebeurt het. Heeft niks met jouw leiderschapskwaliteiten te maken. Politiek is nou eenmaal onvoorspelbaar, vooral als je ineens een grote-mensenbaan hebt. Hoe dan ook, de – onze – belastingdienst terroriseert jarenlang burgers door ze alvast te verdenken en te straffen. Hoe het zit, zoeken we later wel uit. Omdat de rechterlijke macht erin meegaat is niemand schuldig. Hun uitspraken bevestigden dat laaggeplaatste, individuele ambtenaren niets te verwijten valt. Die logica stijgt PVDA-leider Lodewijk Asscher naar het hoofd. Onder mijn leiding hebben ambtenaren hoog en laag er een dictatuurwaardig rommeltje van gemaakt. Vrees niet. Mijn ervaring met het verantwoordelijk zijn voor ellende-creatie bij belastingbetalers, maken mij de beste persoon – ook in democratisch opzicht – om puin te ruimen. Daarom stel ik mij herverkiesbaar. Stem op mij. Voor een rechtvaardiger Nederland.

,,Ik hoop vurig dat op 17 maart een sterkere PvdA wordt gekozen, omdat ik denk dat dat essentieel is voor een eerlijke toekomst.’’
– Lodewijk Asscher

Je moet maar durven. Geldt trouwens ook voor de krant die het zonder blikken of blozen afdrukt.

Pluche kent geen schaamte, alleen het grote graaien, meer graaien en ikke, ikke, ikke. Samengevat: Asscher wist van niks. Het is niet zijn schuld. Hij was dan wel de baas maar kon er niks aan doen. Hij kan best doorgaan. De geloofwaardigheid van de democratie is niet in het geding – hé gelukkig, ik maakte me al zorgen. Asscher voelt zich niet beschadigd (genoeg). Ambtenarij laat de politiek weer in de steek. Als. Dan. Maar ja. Samengevat: er is altijd wel een reden om geen verantwoordelijkheid (en inkomensachteruitgang) te nemen.

Overigens extra pijnlijk dat het gebeurt onder toezicht van iemand van het linkerkant van het politieke spectrum. Als afgeserveerd conservatief politicus kun je altijd nog het bedrijfsleven in. Gelukkig heeft Links daar een antwoord op: het Peter Rehwinkelmodel. Welk duurbetaald baantje wint Lodewijk Asscher – een toptalent dat niet voor het algemeen bestuur verloren mag gaan? Het kost wat, maar dan heb je ook wat. Misschien moet ik toch nog maar een keer bij die bank solliciteren.

Kopfoto gemaakt door Henley Design Studio, gevonden op Unsplash en Mockaroon, gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt en gecombineerd.